Seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer: Vrouwen onder elkaar

“Je moet je tieten laten zien. Anders hoor je er niet bij.”

Daar sta je dan, als nieuweling omringd door een aantal grijnzende mensen die je onder druk zetten om je borsten te ontbloten. Plot twist: Het kringetje bestond uit volwassen vrouwen.

seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer: vrouwen onder elkaar

Ik was net begonnen bij een nieuwe werkgever op een afdeling met voornamelijk vrouwen. Dat de sfeer een beetje eigenaardig was, daar kwam ik al snel achter. Er werden veel intieme details met elkaar gedeeld, maar dat was ook munitie voor roddels. Er werd veel gelachen, maar ook getreiterd. In dat opzicht leek het wel een middelbare schoolplein. Niet verwonderlijk dus dat er groepjesvorming was. Maar je bent volwassen toch? Dan moet je ook op een professionele manier kunnen samenwerken met elkaar.

Doe het lekker zelf

Dat zou je denken ja. Toen ik er nog geen week werkte, werd ik bij het omkleden ineens omringd door een groepje vrouwen. “Hee, laat ons je tieten eens zien!” Ik lachte het een beetje weg, maar het was geen grapje. “Je moet je tieten laten zien, anders hoor je er niet bij.” Doe het lekker zelf, zei ik, in de veronderstelling dat het daarmee wel klaar zou zijn. Hop, daar keek ik tegen 5 paar borsten aan. “Nou moet jij ook. Iedereen doet dat hier. Of zijn jouw tieten soms lelijk?” klonk het smalend. Dan hoor ik er maar niet bij, zei ik opgelaten, en wist gauw de kamer uit te glippen.

Ik begreep later van collega’s die wel onder de groepsdruk waren bezweken, dat de vrouwen in kwestie daarna overal gierend rondvertelden dat X haar borsten had laten zien en dat ze klein/groot/lelijk/whatever waren. Meldde je het bij de baas? Dan veranderde er niets, behalve dan dat je problemen kreeg omdat je geklikt had. Van hogerhand werd namelijk niet ingegrepen, ondanks dat men wel op de hoogte was van het wespennest en de rotte appels die het voedden.

seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer door vrouwen onder elkaar kan je buitengesloten laten voelen.

Dit gedrag was een berucht onderdeel van de toxische werkcultuur. Totdat een bedrijfsbreed tevredenheidsonderzoek onder personeel aantoonde dat er welgeteld één afdeling scoorde op seksuele intimidatie- je raadt het niet. De leidinggevende die het op zijn beloop liet maakte plaats voor een daadkrachtiger exemplaar, gesprekken volgden, en de rotte appels werden van de afdeling verwijderd. Einde.

Het klinkt heel makkelijk- maar dat proces heeft meer dan een jaar geduurd. Genoeg bewijs verzamelen om stappen te ondernemen (en mensen bereid vinden die daarvoor hun mond open willen trekken) valt nog niet zo mee als seksueel grensoverschrijdend gedrag al jaren onbestraft blijft. Want waarom zou je het melden bij de baas, als dat meer problemen geeft dan dat het oplost? En dus bleef het jarenlang bij: ‘vermijd hen maar en doe alsof je het grappig vindt, je weet hoe ze zijn’, in plaats van een veilige werkomgeving.

The usual suspects bij seksueel grensoverschrijdend gedrag

Bij seksueel grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer denk je vast onwillekeurig aan mannen die vrouwen onheus benaderen, inclusief scheve machtsverhouding. De directeur die zijn secretaresse begluurt, de mannelijke collega die een vrouwelijke collega net te lang en te vaak aanraakt, seksueel getinte grapjes van die oudere man waar je je als jonge meid ongemakkelijk bij voelt. Daarom lijkt het misschien onschuldiger als vrouwen onder elkaar dit gedrag vertonen op de werkvloer. Probeer maar eens een stockphoto ervan te zoeken online- succes! Maar niemand mag je onder druk zetten om je lichaam te laten zien als jij dat niet wilt. Leidinggevenden moeten dat zonder meer serieus nemen voor een veilige werkplek, in plaats van te sussen.

Hoorde ik er ondanks mijn weigering mijn borsten te tonen en het ‘klikken’ daarover bij? Nee, daarin kreeg dat groepje hun zin. Maar achteraf ben ik daar blij om. Wie wil er nou in zo’n toxic omgeving passen?

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen ervaring voor Safe Haven, een veilige plek waar vrouwen kunnen praten en lezen over hun ervaring met seksueel grensoverschrijdend gedrag. Een concept wat ik ondersteun! Meer lezen over mijn hersenspinsels? Mijn andere blogs vind je hier.

Volksmenners – politieke revolutie of niet?

Het is 7 januari 2021, en fanatieke aanhangers van Trump hebben het Capitool in Washington bestormd. Ervan overtuigd dat ze bezig zijn met een politieke revolutie. Aangespoord door hun groot leider die alle belangrijke verkiezingen verloren heeft. Hoewel Trump ze uiteindelijk vraagt huiswaarts te keren na zijn oproep tot verzet, houdt de nog-14-dagen-president de complottheorieën over een gestolen verkiezing vol. Hij zegt van de dolle menigte te houden, speciaal als ze zijn. Een knap staaltje volksmennen en -minnen: een aai over de bol voor het vuile werk. Een opgerichte galg staat als stille getuige van de aanval op het plein.

galg op het capitool als politieke revolutie

Gouden WC

De man die vroeger opschepte over zijn gouden WC, wist zich succesvol te presenteren als voorvechter van de arbeidsklasse. Virtuoos bespeelt Donald Trump via Twitter de onderbuikgevoelens van miljoenen boze Amerikanen, leugens niet schuwend. Hij spreekt zijn toehoorders toe met simpele oneliners. Make America great again! Drain the swamp! Lock her up! Een frisse wind voor mensen die niets ophebben met de bewindvoerende politieke elite. ‘He tells it like it is’, zeggen zijn fans. En dat bracht Donald ver.

Politieke revolutie of een cyclus?

Een frisse wind die de democratie opschudt is op zich niets nieuws. In democratische landen staan meer en meer wereldleiders aan het roer die niet van tegenspraak houden. Zonder scrupules wijzen ze vijanden van het volk aan om hun positie versterken. En dus zijn de zittende politici corrupt, maken ze het land kapot,en is de media onbetrouwbaar. In Plato’s de Staat betoogde Socrates al dat een democratische samenleving nooit passend is voor iedereen met al zijn regeltjes. En daarom kwetsbaar is voor populisme en uiteindelijk altijd naar een demagoog zal neigen die de huidige politiek failliet verklaart (en dat zelfs zonder social media die debet is aan polarisatie). Gelukkig is de grote leider wél te vertrouwen, die een revolutie of juist een terugkeer naar vervlogen tijden belooft- als je hem volgt.

socrates quote
Simpsons Socrates did it!

Ben ik verrast door wat er nu in de Verenigde Staten (what’s in a name) gebeurt na 4 jaar Trump? Nee. Ik hoop wel dat de opschudding van de democratie in de Verenigde Staten de elite wakker schudt. Spanningen onder een volk dat zich onbemind voelt moeten serieus genomen worden. Maar ik hoop ook dat boze Nederlanders, die stemmen op basis van wantrouwen en onderbuikgevoelens, het verschil gaan zien tussen een leider en een volksmenner. Volksmenners mennen het volk, maar minnen zichzelf. Zien we een politieke revolutie, of een cyclus?